Home » Corporatie » Het CPB en de tucht van het idealisme
Het CPB en de tucht van het idealisme
Het CPB heeft deze week een studie over de corporaties gepubliceerd. Korte samenvatting: Corporaties zitten in een ‘verdwijndriehoek’ van geen marktwerking, geen politieke sturing en te weinig toezicht. Daardoor wordt er geld verspild aan te lage huren, is er scheefwonen en oneerlijk concurrentie met commerciële vastgoedbedrijven. De remedie: meer grip van de overheid op de corporaties (in drie smaken).
Zelden zo’n onzin gelezen, na de volgende vier punten weet u waarom.
Er zijn veel mensen die op de vrije woningmarkt niet terecht kunnen omdat ze dat niet kunnen betalen. Corporaties helpen die mensen aan een woning die ze wél kunnen betalen: met een ‘te’ lage niet-marktconforme huur. Dat is geen verspilling maar bestaansgrond van de corporatie.
Een beetje scheefheid is heel goed: het is het resultaat van keuzevrijheid en helpt mee aan het bereiken van gemengde wijken.
In marktwerking, politieke sturing en toezicht kun je niet wonen, net zo min als in gelul (Jan Schaefer).
Het hele idee dat alle heil te verwachten is als iedereen maar valt onder ‘de tucht’ van markt of politiek is zó vorige eeuw. Ik dacht dat we nu, na de kredietcrisis, ABNAMRO, DSB, de jeugdzorg, het onderwijs en Uruzgan wel beter zouden weten. Dat geldt dus niet voor iedereen (bij het CPB).
Waar we dan heen moeten?
De boom herkent men aan zijn vruchten, neem corporaties de maat op grond van de maatschappelijke resultaten die ze boeken en niet op basis van compliance en control.
Erken dat naast marktwerking en politieke sturing er een derde en veel belangrijker ‘tucht’ is: die van iets willen betekenen voor een ander, van idealisme, van betrokkenheid, en van verbinding. Bij corporaties werken veel van zulke mensen. Die werken iedere dag in de wijk met bewoners die ook zo zijn: om er wat van te maken, met elkaar. Dát is deze eeuw.
Wij moeten Den Haag weer onder de tucht van het idealisme brengen.
Over Pieter Bregman
Pieter Bregman is algemeen directeur / bestuurder van woningcorporatie Nijestee in Groningen. Sterk maatschappelijk betrokken volkshuisvester. Econoom, spreker, blogger.
Alle posts van Pieter Bregman
16 reacties op Het CPB en de tucht van het idealisme
Ja! En top-down/repressief beleid werkt voor organisaties waarschijnlijk net zo min als burgers/bewoners.
Als men zich met ambtenaar 2.0 op burgers en burgerparticipatie wil richten, zouden ze niet (maatschappelijke)ondernemingen moeten vergeten … We moeten het immers samen doen! http://www.teksttovenaar.com/pageID_9445573.html
Jasper Klapwijk
11/03/2010 om 23:22
Laten we afspreken dat je het rapport eerst even leest en dan nog eens reageert.
Beste Jasper, ik ben benieuwd naar je punt, inhoudelijk dan.
Jasper Klapwijk
12/03/2010 om 09:04
De centrale vraag van het CPB-rapport is of corporaties het juiste middel zijn om het beleidsdoel van sociale huisvesting te bereiken. Die doelstelling is is neergelegd in het BBSH en samen te vatten als ‘betaalbare goede woningen’ en ‘leefbaarheid’.
Het antwoord op de centrale vraag is volgens het CPB dat corporaties niet het juiste middel zijn om die doelen te bereiken, omdat ze niet efficient zijn in het betaalbaar houden van wonen en het bestrijden van externe effecten van de markt. Subsidies komen niet terecht bij de mensen voor wie ze bedoeld zijn (scheef wonen) en omdat corporaties middelen inzetten voor andere activiteiten.
Volgens het CPB kan de overheidsdoelstelling efficienter bereikt worden dan via het huidige stelsel: subsidies kunnen beter gericht worden en corporaties kunnen beter aangestuurd worden door de overheid.
Je reactie is dat dit onzin is. Dat zou kunnen, maar dat moet je dan wel wat beter onderbouwen. Je vier argumenten slaan de plank namelijk mis.
1. CPB bestrijdt niet dat de markt imperfect werkt aan de onderkant. Er is op dit moment alleen geen sprake van een vrije woningmarkt; die wordt nu juist verstoord door corporaties. Niet omdat ze arme mensen aan een betaalbare woning helpen, maar omdat ze mensen die dat wel kunnen betalen, ten onrechte subsidieren.
2. Een beetje scheefheid is heel goed, zeg je. Corporaties bezitten 2,4 miljoen woningen, de doelgroep bestaat uit 0,8 mln huishoudens. Anders gezegd: de totale voorraad bestaat voor 34% uit sociale huurwoningen, terwijl nog geen 10% van de huishoudens geen huurwoning kan betalen. Als tweederde van je middelen niet direct aan je doel bijdraagt, is er geen sprake van een beetje scheefheid.
Een voorbeeldje uit de praktijk: ambtenaar uit Brussel (16% inkomstenbelasting), eigenaar van een koopwoning aldaar, houdt driekamerwoning voor vierhonderd euro per maand in Amsterdam-Centrum aan als pied-a-terre. Gevolg van de keuzevrijheid; goed voor de menging van de wijk, natuurlijk. Jammer alleen dat ze maar eens in de twee weken een dagje in de wijk woont en dat die alleenstaande Surinaamse moeder van twee kinderen acht jaar op een fatsoenlijke woning moet wachten.
3. Zullen we Jan Schaefer niet eens laten rusten? In idealisme kun je ook niet wonen. De overheid noch de markt bouwen huizen; het CPB schrijft nu eenmaal beleidsadviezen op basis van marktanalyses. Je maakt met je reactie wel pijnlijk duidelijk dat dat niet de kernactivititeit van corporaties is.
4. Het CPB verwacht niet alle heil van overheid of markt. Het CPB verwacht dat met strakkere aansturing en meer toezicht publieke middelen beter aangewend kunnen worden dan nu het geval is. Ik dacht dat daar, na de incidenten bij Rochdale, SGBB, Woonbron en St. Servatius, wel eens kern van waarheid in zou kunnen zitten. Laten we eens beginnen met beter toezicht, misschien dat we dan ook beter management krijgen – want daar ontbreekt het momenteel nogal aan in de sector.
Je twee oplossingsrichtingen zijn nu precies wat het CPB beoogt. In het rapport nemen ze corporaties de maat op basis van de maatschappelijke resultaten die ze boeken. Het punt is nu juist dat die resultaten onvoldoende zijn. Compliance en control zijn middelen om die resultaten te verbeteren.
De overheid noch het CPB ontkent dat er naast marktwerking en staatssturing ook een maatschappelijk ideaal is. De vraag is alleen hoe je die idealen het beste kunt realiseren. Ik werk ook vanuit een sociaal ideaal bij een corporatie. Maar ik wil ook maatschappelijke resultaten zien. Lukt dat corporaties niet, dan is het tijd voor maatregelen om dat wel voor elkaar te krijgen. Meer wilde het CPB niet zeggen.
Ik ben blij met je reactie want nu komen we naar de kern van de zaak. Ik ben het er namelijk mee eens dat het STELSEL imperfect is; het kost veel geld (3 miljard via lage huren maar ook 12 miljard!! via hypotheekrente-aftrek bijvoorbeeld) en dat geld is niet bijster effectief en efficiënt besteed. En verder geldt t.a.v. de corporaties inderdaad: het speelveld is op zijn zachtst gezegd onduidelijk.
Het is echter nogal mal daar de corporaties de schuld van te geven: de overheid is nl. verantwoordelijk voor het stelsel. Dus als het CPB-rapport te lezen is als een oproep aan de Rijksoverheid om eindelijk haar veranwoordelijkheid voor een helder en slagvaardig stelsel te nemen, dan vind ik het een toprapport. Hulde!
Onderdeel van zo’n stelsel moet NIET zijn alles verbieden om alle mogelijke bokken en blunders te voorkomen. Een goed stelsel biedt heldere kaders en daarbinnen echt ruimte voor maatschappelijk ondernemerschap.
Als laatste wil ik melden dat ik vind dat je een grappige demo geeft van het feit dat veel landelijk beleid gebaseerd is op een randstedelijke- en vooral Amsterdamse werkelijkheid. Want in Groningen (en inderdaad grote delen van Nederland) is de woningmarkt lang niet zo dramatisch vastgelopen als bij jullie. De scheefheid is hier veel minder en de verhouding tussen doelgroep en aantal huurwoningen is veel minder uit de pas. En ook: de zijn de corporaties zijn kleiner en meer lokaal verankerd gebleven, en opereren dichter bij hun kerntaak.
Goed eigenlijk.
Jasper Klapwijk
12/03/2010 om 12:42
Het CPB heeft het, Pieter, helemaal niet over schuld. Het stelt vast dat het systeem niet goed werkt. Ze geven drie opties voor verbetering:
1. Versterking van het toezicht
2. Inkomensbeleid naar het Rijk
3. Corporaties treden uit.
Brokken en blunders voorkomen we niet met meer toezicht, maar dat was ook niet het plan van het CPB. Het toezicht is nu niet goed geregeld, dus wil de overheid een woonautoriteit die corporaties kan vergelijken en afrekenen op hun prestaties. Daarnaast adviseert het CPB een duidelijkere verankering van invloed van stakeholders op het management van corporaties. Ook dat is nu niet goed geregeld. Er zijn immers geen aandeelhouders, zoals bij bedrijven, die commissarissen aanstellen; er is alleen cooptatie. Daar gaat het een en ander mis.
Bij ‘ons’ in Amsterdam is de woningmarkt inderdaad helemaal vastgelopen, maar ik werk helaas niet in Amsterdam, maar bij een landelijke toegelaten instelling. Vanuit die positie kan ik je melden dat de woningmarkt in Groningen naar verhouding niet geweldig werkt. Handel in contingenten sociale woningbouw tussen corporaties is geen efficiente en transparante verdeling van bouwgrond. Bovendien bouwen verschillende corporaties uit concurrentie-overwegingen gewoon door in gebieden waar de bevolking nu al krimpt – ook niet echt efficient.
Er gaat niets boven Groningen, natuurlijk, maar dat hoeft toch niet te leiden tot Calimero-opmerkingen over randstedelijke tunnelvisie in het beleid of romantisering van de lokale situatie . Corporaties zijn in het noorden inderdaad absoluut kleiner dan in het westen, maar niet als je rekent in marktaandelen. Verder doen corporaties daar ongeveer hetzelfde als in het westen – met evenveel experimenten buiten de harde kern van de volkshuisvesting. Ook voorbij de IJssel schort er wel een en ander aan het toezicht en ook daar leidt dat tot schandalen; ik hoef de incidenten bij SWZ maar in herinnering te roepen.
Tot slot begrijp ik werkelijk niet dat, als je het eens bent met de diagnose van het CPB, je het rapport met vier ondeugdelijke argumenten opzij zet als ‘onzin’. Niet zo goed eigenlijk.
Jasper Klapwijk
27/03/2010 om 15:30
En toen bleef het stil, oorverdovend stil. Gebeurt vaker als het over inhoud gaat, bij @pieterbregman
@Jasper. Het lijkt mij dat er inmiddels gezegd is wat er te zeggen valt. Inhoudelijke discussie is prima. Op de man spelen niet. Je laatste reactie valt in die categorie. Zo moet je dat zelf ook niet willen.
@Tino: ik constateer iets over iemand. Ik begrijp dat je het daar niet mee eens bent. Ik wilde het graag kwijt en doe het in de openbaarheid. Mag dat niet op dit forum, modereer het gewoon, maar vertel me niet wat ik wel of niet moet willen. Inhoudelijk blijft het intussen nog steeds stil.
@Jasper de openbaarheid in je opiniedeling siert je, juich ik toe. Modereren doen we niet aan m.u.v. spam. Constateren dat een discussie geen nieuws meer oplevert wel. Ga er vanuit dat jij en alle lezers daar in redelijkheid begrip voor hebben.
@Tino je moderatiebeleid is helemaal prima. Ook dat jij vind dat een discussie niets nieuws oplevert, ookal had niemand naar dat oordeel gevraagd. Maar niet prima dat iemand die een discussie start met oneigenlijke argumenten er na een lauwe reactie de brui aan geeft om elders weer slappe, slecht beargumenteerde stukken te schrijven. Jongens, wat blijft het inhoudelijk toch stil, ondertussen.
@Pieter: goed dat ik het weet. Ik heb niemand willen kwetsen, maar een inhoudelijk debat willen voeren. Ik begrijp dat jij niet de opponent bent en dit niet het platform is om dat te doen. Geen probleem, doen we dat elders. Veel plezier verder!
@Jasper: goed, dank je. Nu dat opgeklaard is de inhoudelijke reactie waar je om vraagt.
Ik ben het met je eens dat (1) toezicht en (2) invloed van stakeholders (vooral bewoners) beter geregeld kunnen (moeten) worden. Maar ALLEEN dat zal de meeste problemen niet oplossen.
Het is m.i. ook nodig (3) het speelveld van corporaties te verhelderen en wat mij betreft in te perken: wegblijven uit het domein van het commerciële vastgoedbedrijf maar ook uit dat van de gemeente.
Als vierde ingrediënt in deze cocktail is het m.i. nodig (4) de prijssubsidies op koop en huur die de woningmarkt vastzetten geleidelijk om te vormen tot een eigendomsonafhankelijke woontoeslag of iets dergelijks. De strakke huurprijsregulering kan dan worden losgelaten. De overdrachtsbelasting moet ook weg. Dan kan doorstroming op gang komen, valt er weer wat te kiezen en te verhuizen voor de woonconsument, en wordt scheefheid effectief bestreden.
In de transitie naar de ‘nieuwe orde’ op de woningmarkt pleit ik ervoor goed op te letten (5) dat de sector niet opnieuw verstatelijkt wordt. Ik denk dat het Rijk niet geschikt is om het lokale maatwerk te leveren en de sturing op kwaliteit te leveren die de woningmarkt nodig heeft.
@Pieter:
Klopt het dat ik hier het voorstel van de SER-adviseurs voor hervorming van de woningmarkt teruglees? Dan zijn we het helemaal eens. In dat geval hoef je voor verstatelijking niet bang te zijn, want corporaties blijven daarbij zelfstandig.
Ik zou nog twee stappen verder willen gaan:
1. Corporaties splitsen in beleggingsvehikel (TI) en exploitant – de laatste in vrije concurrentie met commerciële verhuurders én vrij verhandelbaar, zodat andere financiers ook mee kunnen dingen en/of
2. Verplichting tot het uitkeren van sociaal dividend door stichtingen: geen toevoeging aan de reserves, maar investeren in volkshuisvesting of leefbaarheid – bijvoorbeeld in wijken met een uitdaging.
Hoe zou jij een garantie op effectievere aanwending van de vermogens willen inbouwen?
Jaap Goudriaan
08/11/2010 om 09:21
Het is een beetje een late reactie maar beter laat dan nooit. Ik heb het idee dat de hele discussie over inefficiency van de corporaties niet het allerinteressantste punt uit het CPB rapport is. Veel interessanter is het punt dat corporaties in een verdwijndriehoek zitten: onvoldoende toezicht en sturing (hetzij intern hetzij door de overheid hetzij door de markt). Dat lijkt me iets waar corporaties zelf op zullen moeten reageren anders gaat de overheid het doen. Mij lijkt dat niet zo’n goede weg. Maar wat dan wel. Corporaties zullen hun legitimatie naar mijn smaak weer veel meer (net als heel heel lang geleden) bij de stakeholders moeten vinden. Leden is een mogelijke oplossing. Misschien zijn er ook nog andere denkbaar.
Er zal de komende jaren (zie het regeerakkoord) steeds meer overheidsbemoeienis komen met de corporaties. Hoe sterker hun legitimatie hoe sterker ze ze staan in die discussie. Bij de invoering van het right to buy zijn in Engeland organisaties door en voor leden uitgezonderd. Het ging Thatcher immers om het breken van de macht van de gemeentelijke overheden. Misschien zou in Nederland een cooperatieve vereniging ook uitgezonderd kunnen worden van het verkooprecht van de leden.
Het CPB heeft deze week een studie over de corporaties gepubliceerd. Korte samenvatting: Corporaties zitten in een ‘verdwijndriehoek’ van geen marktwerking, geen politieke sturing en te weinig toezicht. Daardoor wordt er geld verspild aan te lage huren, is er scheefwonen en oneerlijk concurrentie met commerciële vastgoedbedrijven. De remedie: meer grip van de overheid op de corporaties (in drie smaken).
Over Pieter Bregman
bewoners 2.0
11/03/2010 om 10:44
Ja! En top-down/repressief beleid werkt voor organisaties waarschijnlijk net zo min als burgers/bewoners.
Als men zich met ambtenaar 2.0 op burgers en burgerparticipatie wil richten, zouden ze niet (maatschappelijke)ondernemingen moeten vergeten … We moeten het immers samen doen!
http://www.teksttovenaar.com/pageID_9445573.html
Jasper Klapwijk
11/03/2010 om 23:22
Laten we afspreken dat je het rapport eerst even leest en dan nog eens reageert.
Pieter Bregman
12/03/2010 om 07:27
Beste Jasper, ik ben benieuwd naar je punt, inhoudelijk dan.
Jasper Klapwijk
12/03/2010 om 09:04
De centrale vraag van het CPB-rapport is of corporaties het juiste middel zijn om het beleidsdoel van sociale huisvesting te bereiken. Die doelstelling is is neergelegd in het BBSH en samen te vatten als ‘betaalbare goede woningen’ en ‘leefbaarheid’.
Het antwoord op de centrale vraag is volgens het CPB dat corporaties niet het juiste middel zijn om die doelen te bereiken, omdat ze niet efficient zijn in het betaalbaar houden van wonen en het bestrijden van externe effecten van de markt. Subsidies komen niet terecht bij de mensen voor wie ze bedoeld zijn (scheef wonen) en omdat corporaties middelen inzetten voor andere activiteiten.
Volgens het CPB kan de overheidsdoelstelling efficienter bereikt worden dan via het huidige stelsel: subsidies kunnen beter gericht worden en corporaties kunnen beter aangestuurd worden door de overheid.
Je reactie is dat dit onzin is. Dat zou kunnen, maar dat moet je dan wel wat beter onderbouwen. Je vier argumenten slaan de plank namelijk mis.
1. CPB bestrijdt niet dat de markt imperfect werkt aan de onderkant. Er is op dit moment alleen geen sprake van een vrije woningmarkt; die wordt nu juist verstoord door corporaties. Niet omdat ze arme mensen aan een betaalbare woning helpen, maar omdat ze mensen die dat wel kunnen betalen, ten onrechte subsidieren.
2. Een beetje scheefheid is heel goed, zeg je. Corporaties bezitten 2,4 miljoen woningen, de doelgroep bestaat uit 0,8 mln huishoudens. Anders gezegd: de totale voorraad bestaat voor 34% uit sociale huurwoningen, terwijl nog geen 10% van de huishoudens geen huurwoning kan betalen. Als tweederde van je middelen niet direct aan je doel bijdraagt, is er geen sprake van een beetje scheefheid.
Een voorbeeldje uit de praktijk: ambtenaar uit Brussel (16% inkomstenbelasting), eigenaar van een koopwoning aldaar, houdt driekamerwoning voor vierhonderd euro per maand in Amsterdam-Centrum aan als pied-a-terre. Gevolg van de keuzevrijheid; goed voor de menging van de wijk, natuurlijk. Jammer alleen dat ze maar eens in de twee weken een dagje in de wijk woont en dat die alleenstaande Surinaamse moeder van twee kinderen acht jaar op een fatsoenlijke woning moet wachten.
3. Zullen we Jan Schaefer niet eens laten rusten? In idealisme kun je ook niet wonen. De overheid noch de markt bouwen huizen; het CPB schrijft nu eenmaal beleidsadviezen op basis van marktanalyses. Je maakt met je reactie wel pijnlijk duidelijk dat dat niet de kernactivititeit van corporaties is.
4. Het CPB verwacht niet alle heil van overheid of markt. Het CPB verwacht dat met strakkere aansturing en meer toezicht publieke middelen beter aangewend kunnen worden dan nu het geval is. Ik dacht dat daar, na de incidenten bij Rochdale, SGBB, Woonbron en St. Servatius, wel eens kern van waarheid in zou kunnen zitten. Laten we eens beginnen met beter toezicht, misschien dat we dan ook beter management krijgen – want daar ontbreekt het momenteel nogal aan in de sector.
Je twee oplossingsrichtingen zijn nu precies wat het CPB beoogt. In het rapport nemen ze corporaties de maat op basis van de maatschappelijke resultaten die ze boeken. Het punt is nu juist dat die resultaten onvoldoende zijn. Compliance en control zijn middelen om die resultaten te verbeteren.
De overheid noch het CPB ontkent dat er naast marktwerking en staatssturing ook een maatschappelijk ideaal is. De vraag is alleen hoe je die idealen het beste kunt realiseren. Ik werk ook vanuit een sociaal ideaal bij een corporatie. Maar ik wil ook maatschappelijke resultaten zien. Lukt dat corporaties niet, dan is het tijd voor maatregelen om dat wel voor elkaar te krijgen. Meer wilde het CPB niet zeggen.
Pieter Bregman
12/03/2010 om 10:42
Beste Jasper,
Ik ben blij met je reactie want nu komen we naar de kern van de zaak. Ik ben het er namelijk mee eens dat het STELSEL imperfect is; het kost veel geld (3 miljard via lage huren maar ook 12 miljard!! via hypotheekrente-aftrek bijvoorbeeld) en dat geld is niet bijster effectief en efficiënt besteed. En verder geldt t.a.v. de corporaties inderdaad: het speelveld is op zijn zachtst gezegd onduidelijk.
Het is echter nogal mal daar de corporaties de schuld van te geven: de overheid is nl. verantwoordelijk voor het stelsel. Dus als het CPB-rapport te lezen is als een oproep aan de Rijksoverheid om eindelijk haar veranwoordelijkheid voor een helder en slagvaardig stelsel te nemen, dan vind ik het een toprapport. Hulde!
Onderdeel van zo’n stelsel moet NIET zijn alles verbieden om alle mogelijke bokken en blunders te voorkomen. Een goed stelsel biedt heldere kaders en daarbinnen echt ruimte voor maatschappelijk ondernemerschap.
Als laatste wil ik melden dat ik vind dat je een grappige demo geeft van het feit dat veel landelijk beleid gebaseerd is op een randstedelijke- en vooral Amsterdamse werkelijkheid. Want in Groningen (en inderdaad grote delen van Nederland) is de woningmarkt lang niet zo dramatisch vastgelopen als bij jullie. De scheefheid is hier veel minder en de verhouding tussen doelgroep en aantal huurwoningen is veel minder uit de pas. En ook: de zijn de corporaties zijn kleiner en meer lokaal verankerd gebleven, en opereren dichter bij hun kerntaak.
Goed eigenlijk.
Jasper Klapwijk
12/03/2010 om 12:42
Het CPB heeft het, Pieter, helemaal niet over schuld. Het stelt vast dat het systeem niet goed werkt. Ze geven drie opties voor verbetering:
1. Versterking van het toezicht
2. Inkomensbeleid naar het Rijk
3. Corporaties treden uit.
Brokken en blunders voorkomen we niet met meer toezicht, maar dat was ook niet het plan van het CPB. Het toezicht is nu niet goed geregeld, dus wil de overheid een woonautoriteit die corporaties kan vergelijken en afrekenen op hun prestaties. Daarnaast adviseert het CPB een duidelijkere verankering van invloed van stakeholders op het management van corporaties. Ook dat is nu niet goed geregeld. Er zijn immers geen aandeelhouders, zoals bij bedrijven, die commissarissen aanstellen; er is alleen cooptatie. Daar gaat het een en ander mis.
Bij ‘ons’ in Amsterdam is de woningmarkt inderdaad helemaal vastgelopen, maar ik werk helaas niet in Amsterdam, maar bij een landelijke toegelaten instelling. Vanuit die positie kan ik je melden dat de woningmarkt in Groningen naar verhouding niet geweldig werkt. Handel in contingenten sociale woningbouw tussen corporaties is geen efficiente en transparante verdeling van bouwgrond. Bovendien bouwen verschillende corporaties uit concurrentie-overwegingen gewoon door in gebieden waar de bevolking nu al krimpt – ook niet echt efficient.
Er gaat niets boven Groningen, natuurlijk, maar dat hoeft toch niet te leiden tot Calimero-opmerkingen over randstedelijke tunnelvisie in het beleid of romantisering van de lokale situatie . Corporaties zijn in het noorden inderdaad absoluut kleiner dan in het westen, maar niet als je rekent in marktaandelen. Verder doen corporaties daar ongeveer hetzelfde als in het westen – met evenveel experimenten buiten de harde kern van de volkshuisvesting. Ook voorbij de IJssel schort er wel een en ander aan het toezicht en ook daar leidt dat tot schandalen; ik hoef de incidenten bij SWZ maar in herinnering te roepen.
Tot slot begrijp ik werkelijk niet dat, als je het eens bent met de diagnose van het CPB, je het rapport met vier ondeugdelijke argumenten opzij zet als ‘onzin’. Niet zo goed eigenlijk.
Jasper Klapwijk
27/03/2010 om 15:30
En toen bleef het stil, oorverdovend stil. Gebeurt vaker als het over inhoud gaat, bij @pieterbregman
Tino Meijn
28/03/2010 om 21:03
@Jasper. Het lijkt mij dat er inmiddels gezegd is wat er te zeggen valt. Inhoudelijke discussie is prima. Op de man spelen niet. Je laatste reactie valt in die categorie. Zo moet je dat zelf ook niet willen.
Jasper Klapwijk
11/05/2010 om 13:19
@Tino: ik constateer iets over iemand. Ik begrijp dat je het daar niet mee eens bent. Ik wilde het graag kwijt en doe het in de openbaarheid. Mag dat niet op dit forum, modereer het gewoon, maar vertel me niet wat ik wel of niet moet willen. Inhoudelijk blijft het intussen nog steeds stil.
Tino Meijn
11/05/2010 om 21:55
@Jasper de openbaarheid in je opiniedeling siert je, juich ik toe. Modereren doen we niet aan m.u.v. spam. Constateren dat een discussie geen nieuws meer oplevert wel. Ga er vanuit dat jij en alle lezers daar in redelijkheid begrip voor hebben.
Jasper Klapwijk
11/05/2010 om 22:20
@Tino je moderatiebeleid is helemaal prima. Ook dat jij vind dat een discussie niets nieuws oplevert, ookal had niemand naar dat oordeel gevraagd. Maar niet prima dat iemand die een discussie start met oneigenlijke argumenten er na een lauwe reactie de brui aan geeft om elders weer slappe, slecht beargumenteerde stukken te schrijven. Jongens, wat blijft het inhoudelijk toch stil, ondertussen.
Pieter Bregman
12/05/2010 om 17:27
@Jasper, ik ervaar jouw stijl van schrijven in deze discussie als onaangenaam en negatief. Dat is de reden dat ik niet inhoudelijk reageer.
Jasper Klapwijk
12/05/2010 om 22:49
@Pieter: goed dat ik het weet. Ik heb niemand willen kwetsen, maar een inhoudelijk debat willen voeren. Ik begrijp dat jij niet de opponent bent en dit niet het platform is om dat te doen. Geen probleem, doen we dat elders. Veel plezier verder!
Pieter Bregman
13/05/2010 om 08:36
@Jasper: goed, dank je. Nu dat opgeklaard is de inhoudelijke reactie waar je om vraagt.
Ik ben het met je eens dat (1) toezicht en (2) invloed van stakeholders (vooral bewoners) beter geregeld kunnen (moeten) worden. Maar ALLEEN dat zal de meeste problemen niet oplossen.
Het is m.i. ook nodig (3) het speelveld van corporaties te verhelderen en wat mij betreft in te perken: wegblijven uit het domein van het commerciële vastgoedbedrijf maar ook uit dat van de gemeente.
Als vierde ingrediënt in deze cocktail is het m.i. nodig (4) de prijssubsidies op koop en huur die de woningmarkt vastzetten geleidelijk om te vormen tot een eigendomsonafhankelijke woontoeslag of iets dergelijks. De strakke huurprijsregulering kan dan worden losgelaten. De overdrachtsbelasting moet ook weg. Dan kan doorstroming op gang komen, valt er weer wat te kiezen en te verhuizen voor de woonconsument, en wordt scheefheid effectief bestreden.
In de transitie naar de ‘nieuwe orde’ op de woningmarkt pleit ik ervoor goed op te letten (5) dat de sector niet opnieuw verstatelijkt wordt. Ik denk dat het Rijk niet geschikt is om het lokale maatwerk te leveren en de sturing op kwaliteit te leveren die de woningmarkt nodig heeft.
Jasper Klapwijk
17/05/2010 om 22:10
@Pieter:
Klopt het dat ik hier het voorstel van de SER-adviseurs voor hervorming van de woningmarkt teruglees? Dan zijn we het helemaal eens. In dat geval hoef je voor verstatelijking niet bang te zijn, want corporaties blijven daarbij zelfstandig.
Ik zou nog twee stappen verder willen gaan:
1. Corporaties splitsen in beleggingsvehikel (TI) en exploitant – de laatste in vrije concurrentie met commerciële verhuurders én vrij verhandelbaar, zodat andere financiers ook mee kunnen dingen en/of
2. Verplichting tot het uitkeren van sociaal dividend door stichtingen: geen toevoeging aan de reserves, maar investeren in volkshuisvesting of leefbaarheid – bijvoorbeeld in wijken met een uitdaging.
Hoe zou jij een garantie op effectievere aanwending van de vermogens willen inbouwen?
Jaap Goudriaan
08/11/2010 om 09:21
Het is een beetje een late reactie maar beter laat dan nooit. Ik heb het idee dat de hele discussie over inefficiency van de corporaties niet het allerinteressantste punt uit het CPB rapport is. Veel interessanter is het punt dat corporaties in een verdwijndriehoek zitten: onvoldoende toezicht en sturing (hetzij intern hetzij door de overheid hetzij door de markt). Dat lijkt me iets waar corporaties zelf op zullen moeten reageren anders gaat de overheid het doen. Mij lijkt dat niet zo’n goede weg. Maar wat dan wel. Corporaties zullen hun legitimatie naar mijn smaak weer veel meer (net als heel heel lang geleden) bij de stakeholders moeten vinden. Leden is een mogelijke oplossing. Misschien zijn er ook nog andere denkbaar.
Er zal de komende jaren (zie het regeerakkoord) steeds meer overheidsbemoeienis komen met de corporaties. Hoe sterker hun legitimatie hoe sterker ze ze staan in die discussie. Bij de invoering van het right to buy zijn in Engeland organisaties door en voor leden uitgezonderd. Het ging Thatcher immers om het breken van de macht van de gemeentelijke overheden. Misschien zou in Nederland een cooperatieve vereniging ook uitgezonderd kunnen worden van het verkooprecht van de leden.