Want er is werk, en er is dankbaar werk!

Maatschappelijk / 27 september 2017
Ergin Borova
Ergin Borova
Adviseur, Urban Nomadz

Daar ben ik weer. Ik heb een tijdje niet geblogd maar ik kon niet wachten om draad weer op te pakken. Soms heb ik het gevoel dat ik veel te delen heb. Dit is ook zo’n moment. Ben terug van een welverdiende vakantie deze zomer. Al vind ik dat zelf. Het stukje welverdiend natuurlijk. Ik heb er hard voor gewerkt en had wat tijd voor afstand, reflectie, rust en plezier nodig. Even uit mijn ritme stappen. Jij ook? Ben je weggeweest? Heb je er een beetje van kunnen genieten?

Veel van de mensen die we als sector huisvesten hebben deze luxe niet. Ze verdienen niet genoeg om het type vakantie te houden zoals jij en ik. Terwijl ik dit schrijf voelt het een beetje vervelend. Maar het is de waarheid. De meeste bewoners van sociale huurwoningen (scheefwoners daargelaten) hebben weinig luxe. Ze kunnen net de eindjes aan elkaar knopen. Dat hoef ik de mensen in het veld niet te vertellen. De meeste corporatiemedewerkers hoef ik dit niet te vertellen. Maar soms slijt je werk tot een gewoonte en denk je er niet meer over na. Soms, heel soms, word je hiermee geconfronteerd en je voelt het. En dat doet iets met je.

Geen teamuitje

Enkele jaren geleden toen ik eindverantwoordelijk was voor een bedrijfsonderdeel besloot ik om een keer géén teamuitje te doen in een hotel met een zaal, programma en een etentje, maar gewoon iets eenvoudigs. Ik wilde een maatschappelijke activiteit toevoegen aan ons teamprogramma. Ik zou een keer iets nuttigs doen en daar plezier aan beleven. Met elkaar. Als team. Dus, samen met mijn secretaresse hadden we bedacht om in het kader van een teamactiviteit of teamuitje een dagje te helpen bij de Voedselbank. Ergens in de weken vóór kerst zou er vast behoefte zijn aan wat extra handjes. Dus wij direct in actie gekomen en gebeld. En wat bleek? Wij hadden gelijk. Ze konden in de weken vóór kerst wat extra hulp gebruiken met opruimen, uitpakken, sorteren, opslaan en ordenen. Prima, vonden wij. We doen het.

Met je team tussen de dozen

Een paar weken later sta je daar dan. Met je team. Tussen de dozen. Je krijgt werkinstructies van vrijwilligers (heb extreem veel respect voor ze). En dan ga je lekker met elkaar aan de bak. Man, wat geeft dat een goed gevoel. Voldoening. Energie. Plezier. Want je bent lekker bezig met elkaar en je doet ook iets nuttigs. Tussen het werken door had ik de kans om met de directrice te spreken. Ik was benieuwd welke mensen nou een beroep deden op de Voedselbank in Nederland. En toen schrok ik een beetje van haar antwoord. Want, houd je vast, het zijn mensen die na aftrek van de vaste lasten nog € 160,- (norm van een paar jaar geleden) te besteden hebben per maand aan eten, drinken en andere huishoudelijke behoeftes. Haar antwoord greep mij bij de keel. Dat was niet veel. Dat het bestaat in dit land, zeg. En toen realiseerde me ineens dat zo goed als alle Voedselbank klanten ook klanten zijn bij een woningcorporatie.

Een week leven voor € 40,- met z’n vijven

Dit verhaal moest ik delen met mijn vrouw en kinderen toen we aan tafel zaten. Puur om een beetje besef te krijgen van een wereldbeeld. Deze mensen bestaan dus en ze hebben echt weinig te besteden. We besloten gezamenlijk om een week te leven voor € 40,- met z’n vijven. Dat is gemiddeld € 1,15 per persoon / per dag om te besteden. En ik kan je nu al verklappen, het valt niet mee. Ineens zie je hoeveel er te koop is in de supermarkten aan goederen die je nooit kan betalen. Nooit. Je mag daar alleen naar kijken. Ineens zie je hoe weinig perspectief je aan je kinderen kan bieden. Ineens zie je dat er verschil is in kwaliteit van de producten. Je wordt er wel creatief van. Je kan van niets iets maken. Met weinig heb je een maaltijd op tafel. We hebben het gered. En sindsdien doen we dit elke eerste volle week van januari. Het zet je met beide benen op de grond. En het verschil in uitgaven doneren we aan een goed doel.

Maar waarom schrijf ik hierover?

Werken voor een woningcorporatie is behalve leuk en plezierig ook dankbaar werk. Persoonlijk krijg ik alleen maar energie wanneer ik weet waar ik het voor doe. En dit soort momenten helpen mij om te beseffen dat mijn werk er toedoet. En dat ik een kleine bijdrage mag leveren aan een belangrijk maatschappelijk vraagstuk. Mensen helpen (huisvesten) die dat niet zelf kunnen. Mocht je het af en toe kwijt raken (wat heel menselijk is), breng dan eens je dag door met € 1,15 euro. Dan weet je het weer. Intussen gaan we – tot je volgende welverdiende vakantie – aan de slag. We gaan een topjaar van maken!

Je voorbereiden op de corporatie van de toekomst? Meld je aan voor de trainingen en events van CorporatieNL.