Blijven we alles alleen doen?

Corporatie / 19 februari 2019
Claudia Siewers
Claudia Siewers
Bestuurssecretaris | Vastgoedjurist | Complianceofficer, Woonbron

Onlangs mocht ik weer een cursus geven over compliance. Dit was al de vierde keer. Iedere keer is het een grote eer om voor zo’n groep te mogen staan. Wat niet voor de hand ligt, is dat ik iedere keer opnieuw ook mag leren van de groep. Dit keer leerde ik weer hoe divers de verschillende woningcorporaties toch zijn.

Doelmatigheid

In 2013 verscheen het rapport “De doelmatigheid van woningcorporaties in kaart gebracht” van het onderzoeksbureau COELO. In het rapport wordt doelmatigheid van de corporatie vergeleken met de grootte van de corporatie. Ik herinner mij dat er in de sector reuring ontstond. Sommigen wuifden het rapport weg, anderen zagen er een bevestiging in. Ik weet niet wat de optimale grootte is voor een woningcorporatie. Wel zijn er aantal punten over mijn vakgebied waar ik over nadenk:

  1. Het beheersen van de Woningwet is een complexe bezigheid. Dat vind ik al, terwijl ik er vijf dagen per week mee bezig ben;
  2. De AVG heeft mij en mijn collega’s goed beziggehouden. Meer dan alles is het mij duidelijk dat het hoog nodig was dat ik anders naar data ging kijken. De AVG is hier voor altijd en gaat niet meer weg;
  3. Niemand wordt blij van compliance (behalve ik dan). Het bijhouden van het overzicht wet- en regelgeving kost tijd, veel tijd.

Hoeveel juristen?

Waar ik zo’n beetje naar toe wil is; hoeveel juristen moet een woningcorporatie in dienst hebben om te kunnen blijven voldoen aan alle wettelijke eisen? Wat levert dat de sector op? Meer personeelslasten in ieder geval. Is dat iets wat we willen?

Netwerk Organisatie

Jaren terug werkte ik in het notariaat. Het notariaat kent ook een grote diversiteit in kantoren. Van een paar medewerkers tot meer dan honderd. In 1999 werd er een nieuwe Notariswet ingevoerd. Belangrijke wijziging was bijvoorbeeld het vrijlaten van de notariële tarieven. De wijziging heeft veel veranderd in het notariaat. De combinatie met de economische crisis heeft voor een ontzettend moeilijke tijd gezorgd.

In 1999 werd door een paar notarissen ook de organisatie Netwerk Notarissen opgericht. Inmiddels zijn er al meer dan 150 notariskantoren bij de organisatie aangesloten. De naam Netwerk Notarissen dekt niet de lading. Netwerk Notarissen is een dienstenorganisatie waarin het delen van kennis, ervaring en hun netwerk centraal staat. Het is een kwaliteitsstempel. De organisatie regelt het modellenbeheer, de verplichte cursussen, intervisie, een mooie look voor de website en zelfs lobbywerk in Den Haag. Oftewel, de organisatie ontzorgt haar deelnemers, zodat de notarissen zich bezig kunnen houden met hun echte werk.

Samen?

Ook in onze sector zijn dit soort samenwerkingsverbanden bekend. De tegenhanger bij de notarissen is echter veel groter. Denk eens na over de mogelijkheden van zo’n dienstenorganisatie voor onze sector. Een organisatie die:

  • De cursussen en intervisie voor de bestuurders regelt?
  • Het overzicht van wet- en regelgeving ieder kwartaal aanlevert?
  • Meedenkt op standaardisatie van primaire processen?
  • De implementatie van de AVG overneemt?
  • Of iets anders?

Zou de aansluiting bij zo’n dienstenorganisatie zelfs een kwaliteitsstempel kunnen zijn? Zou dat het leven makkelijker maken en beheerskosten kunnen verlagen? Ik realiseer mij dat ik maar beperkt ben in mijn denken, maar de kosten van de juristen kunnen in ieder geval gedeeld worden.

Wie pakt de handschoen op?

Zo’n dienstenorganisatie ontstaat niet ineens. Ook zijn er regionale verschillen tussen woningcorporaties. Maar zijn er niet meer overeenkomsten dan verschillen? Verhuren we niet allemaal woningen? Wie pakt de handschoen op? Of blijven we alles alleen doen?